Pomagam wyjść z napięcia, zanim przerodzi się w lęk, bezsenność i wypalenie.
Bez lat terapii. Bez analizowania przeszłości.
W kilka dni uczysz się, jak realnie obniżać napięcie w ciele i odzyskiwać spokój tu i teraz.
Kim jestem?
Nazywam się Aneta Sokołowiecka. Nie jestem terapeutką od wieloletnich analiz ani mentorką od „myślenia pozytywnego”. Jestem osobą, która bardzo dobrze zna stan ciągłego napięcia od środka. Przez lata funkcjonowałam na wysokich obrotach, robiąc wszystko „jak trzeba”, a jednocześnie coraz bardziej gasłam.
Dziś pracuję z ludźmi, którzy są zmęczeni walką ze sobą. Którzy nie chcą już udowadniać, że dają radę, tylko naprawdę poczuć ulgę.
Dlaczego tu jestem
Bo wiem, jak łatwo jest przeoczyć moment, w którym ciało zaczyna wołać o pomoc. I jak często nikt tego nie zauważa – poza Tobą.
Ten program nie powstał z teorii. Powstał z doświadczenia. Z momentu, w którym zrozumiałam, że dalsze zaciskanie zębów niczego już nie naprawi. Że potrzebne jest coś prostszego. Coś, co działa tu i teraz, a nie „kiedyś”.
Jestem tu, bo widzę, jak wiele osób żyje w permanentnym napięciu i myśli, że tak już musi być. Nie musi.
Jak pracuję
Pracuję konkretnie i bez lania wody. Nie analizujemy dzieciństwa, nie rozkładamy emocji na części pierwsze i nie próbujemy ich nazywać, jeśli nie ma na to przestrzeni.
Skupiamy się na tym, co dzieje się w ciele i jak przerwać reakcję, zanim przejmie kontrolę.
Dostajesz jasne kroki: co zrobić, w jakiej kolejności i jak długo, żeby napięcie realnie zaczęło spadać.
To praca w trakcie, nie po fakcie.
Dla kogo to jest
Dla osób dorosłych, zmęczonych i odpowiedzialnych. Takich, które długo dawały radę. I które dziś chcą w końcu poczuć ulgę, zamiast kolejny raz „wytrzymać”.
Technika uwalniania, którą stosuję...
Podstawą mojej pracy jest technika regulacji i uwalniania napięcia z ciała.
Nie polega ona na myśleniu, analizowaniu ani „uspokajaniu się na siłę”. Polega na współpracy z układem nerwowym, zamiast ciągłego kontrolowania go głową.
To metoda dla ludzi, którzy:
- nie chcą latami chodzić na terapię,
- nie mają siły na kolejne rozmowy o tym samym,
- chcą poczuć zmianę, a nie tylko ją zrozumieć.
